۰۷:۱۹ – ۱۷ آذر ۱۴۰۴
مگ زیبا؛ محبوبه کباری – در کشورهای پیشرفته حساسیت ویژهای بر این موضوع وجود دارد که از سوداگری جلوگیری به عمل بیاید و دلیلش این است که فعالیتهای سوداگرانه اثرات مخرب جدی بر اقتصاد دارند و بستر رقابت سالم را در فضای اقتصادی کشور از بین میبرند.
مالیات به عنوان یک ابزار در دست حاکمیت است که میتواند از آن در راستای رونق بخشیدن به یک بخش و از رونق انداختن بخش دیگر استفاده کند. به زعم کارشناسان، باید از طریق مالیات به اندازهای، هزینه فعالیتهای مخرب و سوداگرانه در کشور بالا برود که این طور اقدامات از جذابیت بیفتند.
در شرایط فعلی، سوداگری در کشور رونق بالایی دارد. زیرا این فعالیتها مشمول مالیات نیستند و در کوتاهمدت سود زیادی را نصیب صاحبانشان میکنند. به منظور حل این مشکل، قانون مالیات بر سوداگری در مجلس مصوب شد که اجرای این قانون میتواند به تنظیم امور در حوزه اقتصادی بپردازد و زمینه را برای حمایت از تولید و به ضرر فعالیتهای سوداگرانه ایجاد کند.
احمد بخشایش، نماینده مجلس، در خصوص لزوم اجرای قانون مالیات بر سوداگری گفت: منابع درآمدی متعددی برای دولت وجود دارد که از طریق وصول آنها به اداره کشور و پیشبرد پروژههای عمرانی و زیرساختی اقدام میشود و با توجه به این که در کشورمان از نعمت نفت و گاز برخورداریم و از محل فروش آنها درآمدی کسب میشود مالیات نیز، از دیگر منابع درآمدی دولت است.
بخشایش ادامه داد: یکی از مهمترین کارهایی که باید در کشور انجام شود، موضوع سوداگری است که این امر، اثرات مخرب و منفی برای اقتصاد ملی دارد و به همین دلیل، مقابله با آن اهمیت دارد.
این نماینده مجلس، در رابطه با نقش ویژه کارکردهای مختلف مالیات از تأمین منابع پایدار بودجه دولت تا تنظیمگری در روابط اقتصاد خاطرنشان کرد: مالیات تنها به لحاظ این که یک منبع درآمدی برای دولت است، اهمیت ندارد و حاکمیت میتواند از مالیات به عنوان یک ابزار تنظیمگر در حوزه اقتصادی بهره ببرد.
درصد تحقق بالای مالیات در سال جاری و کمک به حل کسری بودجه و تأمین پایدار منابع بودجهای از اهمیت بالایی برخوردار است که در کنار رویکرد تنظیمگرایانه مالیات مهم است و قانون مالیات بر سوداگری جنبه مثبت و مهم تنظیمگری مالیات است.
بخشایش در پایان با اشاره به نقش مهم و ویژه مالیات بر سوداگری در جهت کنترل و کاهش فعالیتهای مخرب سفتهبازانه و معاملات مکرر و خروج سرمایه از این بخش افزود: اعمال مالیات بر فعالیتهای سوداگرانه به معنی افزایش هزینه سوداگری است. به این ترتیب، زمینه برای خروج سرمایه از این بخشهای مخرب فراهم میشود و تمرکز اصلی مالیات بر سوداگری بر فعالیتهای مخرب سفتهبازانه و معاملات مکرر است و زمینه هدایت منابع به سمت تولید را فراهم میکند.
